២០២៦ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ៧ ចំណុចសំខាន់

២០២៦ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ៧ ចំណុចសំខាន់

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់កំណត់ថា ក្រុមនីមួយៗអាចដាក់កីឡាករលើទីលានបានអតិបរមា ១១នាក់ ក្នុងនោះមានអ្នកចាំទី ១នាក់ ហើយការប្រកួតផ្លូវការត្រូវគោរពច្បាប់របស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ច្បាប់នេះអនុវត្តនៅការប្រកួតក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ពានរង្វាន់ពិភពលោក ឆ្នាំ ២០២៦ និងលីគធំៗដូចជា ព្រីមៀរលីគ អេស្ប៉ាញ និងប៊ុនដេសលីហ្គា។ ការប្រកួតមាន ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥ នាទី ប៉ុន្តែអាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេល។ ក្រុមត្រូវមានយ៉ាងតិច ៧នាក់ ដើម្បីបន្តការប្រកួត ហើយអ្នកចាំទីត្រូវពាក់ឯកសណ្ឋានខុសពីកីឡាករផ្សេង។ ចំណុចគួរចងចាំបំផុតគឺ បាល់ក្រៅលេង មិនមែនសម្រេចតាមអារម្មណ៍ទេ ប៉ុន្តែសម្រេចតាមទីតាំងបាល់ទាំងមូល និងការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាល។ សូមអានច្បាប់នីមួយៗជាមួយបរិបទប្រកួត មុនធ្វើការវិភាគ ឬទស្សន៍ទាយ។

!

(រូបភាព៖ កីឡាករឈរតម្រង់ជួរមុនការប្រកួតបាល់ទាត់ឆ្នាំ ២០២៦ ក្នុងកីឡដ្ឋានកម្ពុជាដែលមានអ្នកទស្សនាពេញ)

ចំណុចសរុប៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានអ្វីខ្លះ?

ច្បាប់ស្នូលរបស់បាល់ទាត់ ១១នាក់គឺ ចំនួនកីឡាករ ១១នាក់ ទីលានមានបន្ទាត់កំណត់ច្បាស់ ការប្រកួត ៩០នាទី បាល់ត្រូវឆ្លងបន្ទាត់គោលពេញទំហឹងដើម្បីបានគ្រាប់ និងការបំពានអាចនាំទៅបាល់ពិន័យ ឬកាត។ ច្បាប់ទាំងនេះគ្រប់គ្រងដោយសហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ មិនមែនដោយអ្នកគាំទ្រឬវីដេអូបណ្តាញសង្គមទេ។ សម្រាប់ការវិភាគរបស់ ការវិភាគក្រុម ចំណុចសំខាន់គឺត្រូវបំបែក “ច្បាប់” ចេញពី “ការបកស្រាយរបស់អាជ្ញាកណ្តាល” ព្រោះករណីជាច្រើនមិនអាចសម្រេចត្រឹមការមើលមួយសន្លឹកបាន។

ការប្រកួតស្តង់ដារមានកីឡាករចាប់ផ្តើម ១១នាក់ និងកីឡាករបម្រុងតាមបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត។ ការប្រកួតអន្តរជាតិ និងលីគអាជីពជាច្រើនអនុញ្ញាតការប្តូរកីឡាករ ៥នាក់ ប៉ុន្តែចំនួនពិតអាចខុសគ្នាតាមបទបញ្ជារបស់ពានរង្វាន់។ ការប្តូរនេះជាធម្មតាធ្វើក្នុងឱកាសឈប់លេងចំនួន ៣ដង មិនរាប់ការប្តូរនៅចន្លោះតង់ ប៉ុន្តែបទបញ្ជាខ្លះអាចផ្លាស់ប្តូរ។ ដូច្នេះ មុនវិភាគការប្រកួត ពិនិត្យបទបញ្ជាផ្លូវការរបស់លីគ មិនត្រូវសន្និដ្ឋានថាច្បាប់គ្រប់ទីកន្លែងដូចគ្នា។

ចង់ឃើញការបកស្រាយច្បាប់ និងទម្រង់ប្រកួតជាការសង្ខេបមួយ? សូមចាប់ផ្តើមពីធនធាននេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

មគ្គុទ្ទេសក៍មូលដ្ឋានអំពីបាល់ទាត់

យោងតាម ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ច្បាប់បាល់ទាត់មាន ១៧ផ្នែក ចាប់ពីទីលាន កីឡាករ រហូតដល់បាល់ពិន័យ និងវីដេអូជំនួយអាជ្ញាកណ្តាល។ ឯកសារផ្លូវការបញ្ជាក់ថា «ការប្រកួតមិនអាចចាប់ផ្តើម ឬបន្តបានទេ ប្រសិនបើក្រុមណាមួយមានកីឡាករតិចជាង ៧នាក់»។ នេះជាចំណុចដែលអ្នកវិភាគថ្មីៗតែងរំលង ព្រោះពួកគេផ្តោតតែលើលទ្ធផល។ ប៉ុន្តែការដកចេញដោយកាតក្រហម ការរបួស និងការប្តូរកីឡាករ អាចធ្វើឱ្យទម្រង់ក្រុមផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ទិន្នន័យកាន់កាប់បាល់ ៦០ភាគរយក៏មិនមានតម្លៃច្រើនដែរ ប្រសិនបើក្រុមនៅសល់តែ ៧នាក់ ឬបាត់អ្នកចាំទីធម្មជាតិ។

(រូបភាព៖ ឯកសារច្បាប់ផ្លូវការដាក់ក្បែរហួចអាជ្ញាកណ្តាល និងកាតលឿងនៅលើតុ)

តើកីឡាករមើលឃើញអ្វីនៅលើទីលាន?

កីឡាករឃើញការប្រកួតតាមបន្ទាត់ទីលាន សញ្ញារបស់អាជ្ញាកណ្តាល និងទីតាំងបាល់នៅពេលពិត។ បាល់ត្រូវឆ្លងបន្ទាត់ចំហៀង ឬបន្ទាត់គោលទាំងមូល ទើបចាត់ទុកថាក្រៅលេង។ បើបាល់នៅលើបន្ទាត់មួយផ្នែក វានៅតែជាបាល់ក្នុងលេង ហើយការសម្រេចអាស្រ័យលើអាជ្ញាកណ្តាល និងប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យាដែលការប្រកួតអនុញ្ញាត។

ការលេងបាល់ទាត់មិនមែនមានតែការរត់ទៅរកបាល់ទេ។ កីឡាករត្រូវយល់ពីការចាប់ផ្តើមលេង ការទាត់បាល់ចេញពីទីលាន ការទាត់ជ្រុង ការទាត់បាល់ពីអ្នកចាំទី និងការទាត់បាល់ពិន័យ។ បាល់ចាប់ផ្តើមពីកណ្តាលទីលាននៅដើមតង់ និងក្រោយពេលមានគ្រាប់បាល់។ នៅពេលបាល់ឆ្លងបន្ទាត់ចំហៀង ក្រុមប្រឆាំងនឹងក្រុមដែលប៉ះបាល់ចុងក្រោយ ត្រូវបោះបាល់ចូលលេងដោយដៃទាំងពីរ ពីខាងក្រោយក្បាល និងដោយជើងទាំងពីរប៉ះដី។ កំហុសបោះបាល់ចូលលេងអាចផ្តល់សិទ្ធិឱ្យគូប្រកួតបោះជំនួស។

សម្រាប់ក្រុមដែលមានអ្នកចាំទីដូចជា រៀលម៉ាឌ្រីដ បាសេឡូណា ឬក្រុមជម្រើសជាតិកម្ពុជា ការបញ្ជូនបាល់ត្រឡប់ទៅអ្នកចាំទីត្រូវប្រុងប្រយ័ត្ន។ អ្នកចាំទីមិនអាចចាប់បាល់ដោយដៃពីការទាត់ដោយចេតនារបស់មិត្តរួមក្រុមឡើយ។ ប៉ុន្តែអាចប្រើដៃបាន ប្រសិនបើបាល់ត្រូវបានបញ្ជូនដោយក្បាល ទ្រូង ឬជាការប៉ះដោយអចេតនា។ ករណីនេះជាចំណុចបច្ចេកទេសដែលប៉ះពាល់ដល់ការចាប់ផ្តើមប្រយុទ្ធរបស់ក្រុម ហើយកុំច្រឡំជាមួយច្បាប់ក្រៅលេង។

យុទ្ធសាស្ត្ររបស់អ្នកចាំទី និងខ្សែការពារ

តាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការវិភាគបច្ចេកទេសត្រូវពិចារណាទាំងទម្រង់ក្រុម ទីតាំង និងការសម្រេចចិត្ត មិនមែនត្រឹមចំនួនការប៉ះបាល់ទេ។ កីឡាករម្នាក់អាចមិនប៉ះបាល់ច្រើន ប៉ុន្តែការរត់បិទចន្លោះអាចរារាំងការវាយប្រហារបាន។ ដូច្នេះពេលមើលការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ សូមកត់សម្គាល់ថា អ្នកណាបង្កើតចន្លោះ អ្នកណាបិទជ្រុងបញ្ជូន និងអ្នកណាបង្ខំឱ្យគូប្រកួតធ្វើកំហុស។

សូមពិនិត្យបរិបទបច្ចេកទេសបន្ថែម មុនសន្និដ្ឋានលើការលេងរបស់កីឡាករ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើ ៣ ចំណុចណាដែលសំខាន់បំផុត?

៣ចំណុចដែលសំខាន់បំផុតគឺ ចំនួនកីឡាករ និងការប្តូរ ការកំណត់បាល់ក្រៅលេង និងប្រភេទបាល់ពិន័យ។ ច្បាប់ទាំងបីនេះមានឥទ្ធិពលផ្ទាល់លើការគ្រប់គ្រងហ្គេម ការរកគ្រាប់ និងការព្យាករណ៍លទ្ធផល។ អ្នកវិភាគត្រូវពិនិត្យនាទី ពិន័យ និងបទបញ្ជាពានរង្វាន់ជាមួយគ្នា មិនអាចមើលតែស្ថិតិមួយបានទេ។

១. ចំនួនកីឡាករ និងការប្តូរ

ក្រុមចាប់ផ្តើមមាន ១១នាក់ ហើយត្រូវរក្សាយ៉ាងតិច ៧នាក់ក្នុងការប្រកួត។ អ្នកចាំទីម្នាក់ត្រូវមានក្នុងក្រុម ប៉ុន្តែការប្តូរអ្នកចាំទីអាចកើតឡើងដោយការប្តូរធម្មតា ឬដោយសារកាតក្រហម និងរបួស តាមបទបញ្ជា។ នៅពានរង្វាន់ជាច្រើន ក្រុមអាចប្តូរ ៥នាក់ ខណៈការប្រកួតពានដែលមានម៉ោងបន្ថែមអាចអនុញ្ញាតបន្ថែមម្នាក់ទៀត។ នេះមិនមែនជាច្បាប់សកលដូចគ្នាទាំងអស់ទេ ដូច្នេះត្រូវពិនិត្យសៀវភៅបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត។

• ចាប់ផ្តើម៖ ១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម
• អប្បបរមាដើម្បីបន្ត៖ ៧នាក់
• ពេលប្រកួតធម្មតា៖ ២តង់ តង់ละ ៤៥នាទី
• ការប្តូរ៖ ជាទូទៅ ៥នាក់ ប៉ុន្តែអាស្រ័យលើការប្រកួត
• កាតក្រហម៖ មិនអាចជំនួសកីឡាករដែលត្រូវបណ្តេញចេញបាន

២. បាល់ក្រៅលេង និងបាល់ក្នុងលេង

បាល់ក្រៅលេងនៅពេលបាល់ឆ្លងបន្ទាត់ចំហៀង ឬបន្ទាត់គោលទាំងមូល មិនមែននៅពេលវាប៉ះបន្ទាត់ទេ។ បើបាល់ឆ្លងបន្ទាត់គោលដោយប៉ះកីឡាករវាយប្រហារចុងក្រោយ នឹងក្លាយជាបាល់ចេញពីអ្នកចាំទី។ បើប៉ះអ្នកការពារចុងក្រោយ នឹងក្លាយជាបាល់ជ្រុង។ ករណីបាល់ប៉ះអាជ្ញាកណ្តាលក៏អាចបញ្ឈប់ការលេង ប្រសិនបើវាបង្កើតការវាយប្រហារសន្យា ប្តូរក្រុមកាន់កាប់បាល់ ឬនាំទៅរកគ្រាប់បាល់ភ្លាមៗ។

នេះជាព័ត៌មានលម្អិតដែលទំព័រទូទៅជាច្រើនមិនពន្យល់៖ បាល់អាចប៉ះបន្ទាត់ និងនៅតែជាបាល់ក្នុងលេង ព្រោះបន្ទាត់ជាផ្នែកមួយនៃតំបន់ដែលវាកំណត់។ ប្រសិនបើបាល់ប៉ះបង្គោល ឬរបារគោល ហើយត្រឡប់ចូលទីលាន វានៅតែបន្តលេង លុះត្រាតែឆ្លងបន្ទាត់គោលទាំងមូល។

៣. បាល់ពិន័យ និងកាត

បាល់ពិន័យផ្ទាល់អាចទាត់ចូលទីគូប្រកួតដោយផ្ទាល់ ខណៈបាល់ពិន័យប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតមុនចូលទី។ ការទាត់បាល់ពិន័យក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមការពារ នឹងក្លាយជាបាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ ប្រសិនបើកីឡាករការពារប្រព្រឹត្តកំហុសដែលអាចផ្តល់បាល់ពិន័យផ្ទាល់។ កាតលឿងប្រើសម្រាប់ការព្រមាន ដូចជា ពន្យារពេលលេង បង្ហាញការមិនគោរព ឬប្រព្រឹត្តកំហុសជាបន្តបន្ទាប់។ កាតក្រហមមានន័យថាត្រូវចាកចេញពីការប្រកួត ហើយក្រុមនៅសល់មនុស្សតិចជាងមុន។

សម្រាប់ការព្យាករណ៍របស់ ការវិភាគក្រុម សូមកត់ត្រាកំហុសនៅតំបន់គ្រោះថ្នាក់ មិនមែនតែកាតដែលបានចេញរួចទេ។ ក្រុមដែលមានខ្សែការពារទទួលកាតលឿងនៅនាទីទី ២០ អាចប្តូររបៀបប្រជែងបាល់ ហើយបើគូប្រកួតបង្ខំឱ្យខ្សែការពារនោះប្រឈមមុខមួយទល់មួយ កម្រិតហានិភ័យនឹងកើនឡើង។ ទិន្នន័យនេះមានប្រយោជន៍ជាងការមើលចំនួនស៊ុតបញ្ចូលទីតែប៉ុណ្ណោះ។

(រូបភាព៖ អាជ្ញាកណ្តាលលើកកាតលឿងក្នុងការប្រកួតលីគកម្ពុជាដ៏តានតឹងក្រោមភ្លើងបំភ្លឺ)

តើករណីពិសេសណាខ្លះដែលគេតែងច្រឡំ?

ករណីពិសេសដែលគេច្រឡំញឹកញាប់មានបាល់ក្រៅលេង ក្រៅលេងនៅពេលបាល់ស្លាប់ ការរារាំងដោយគ្មានការប៉ះ ការប៉ះដៃ និងការប្រជែងបាល់របស់អ្នកចាំទី។ ច្បាប់មិនវាស់តាមចេតនាតែមួយទេ ប៉ុន្តែពិនិត្យទីតាំង រាងកាយ ចម្ងាយ ល្បឿនបាល់ និងអត្ថប្រយោជន៍ដែលកីឡាករទទួលបាន។ ដូច្នេះវីដេអូខ្លីមួយអាចបង្ហាញតែពាក់កណ្តាលបញ្ហា។

ករណីក្រៅលេងគឺច្បាស់ជាងគេ ប៉ុន្តែគេច្រឡំជាញឹកញាប់។ កីឡាករម្នាក់ស្ថិតនៅទីតាំងក្រៅលេង មិនមានន័យថាមានកំហុសភ្លាមៗទេ។ កំហុសកើតឡើងនៅពេលគាត់ចូលរួមលេង ដោយប៉ះបាល់ រំខានគូប្រកួត ឬទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីការបញ្ជូនបាល់ដែលត្រឡប់ពីបង្គោល អាជ្ញាកណ្តាល ឬគូប្រកួតក្នុងករណីខ្លះ។ ការទទួលបាល់ដោយចេតនាពីគូប្រកួតអាចបង្កើតស្ថានភាពខុសពីការសង្គ្រោះបាល់ដោយចៃដន្យ។

បាល់ប៉ះដៃក៏មិនមែនជាកំហុសគ្រប់ពេលទេ។ អាជ្ញាកណ្តាលពិនិត្យថា ដៃបានធ្វើឱ្យរាងកាយធំជាងធម្មតាឬអត់ កីឡាករបានផ្លាស់ដៃទៅរកបាល់ឬអត់ និងចម្ងាយរវាងការទាត់និងការប៉ះដៃ។ អ្នកវាយប្រហារមិនអាចរកគ្រាប់ដោយបាល់ប៉ះដៃ ឬដៃដោយចេតនា ទោះបីបាល់ចូលទីក៏ដោយ។ សម្រាប់អ្នកចាំទី ការចាប់បាល់ក្រៅតំបន់ពិន័យគឺជាបញ្ហាធ្ងន់ ព្រោះគាត់មានសិទ្ធិប្រើដៃតែក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន។

បច្ចេកវិទ្យាវីដេអូជំនួយអាជ្ញាកណ្តាលអាចពិនិត្យកំហុសធំៗចំនួន ៤ប្រភេទ៖ គ្រាប់បាល់ ឬគ្មានគ្រាប់ ការផ្តល់បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ ឬគ្មាន កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងករណីកំណត់អត្តសញ្ញាណកីឡាករខុស។ វាមិនមែនជាការជំនួសអាជ្ញាកណ្តាលគ្រប់សកម្មភាពទេ។ ឯកសាររបស់ សមាគមបាល់ទាត់អង់គ្លេស ពន្យល់ថា វីដេអូត្រូវប្រើដើម្បីកែ “កំហុសច្បាស់លាស់ និងមានសារៈសំខាន់” មិនមែនដើម្បីពិនិត្យរាល់ការប៉ះទង្គិចតូចៗទាំងអស់ឡើយ។

ចំណុចផ្តល់ព័ត៌មានបន្ថែមគឺ “ការត្រួតពិនិត្យលើទីលាន” អាចធ្វើឱ្យពេលបន្ថែមកើនឡើង ហើយការប្រកួតដែលមានការពន្យារពេល ការប្តូរច្រើន ឬពិនិត្យវីដេអូច្រើន អាចលេងលើស ៥នាទីបន្ថែម។ ចំនួនពេលបន្ថែមមិនត្រូវកំណត់ជាមុនថាតែងតែ ៣ ឬ ៥នាទីទេ។ អាជ្ញាកណ្តាលគឺជាអ្នកកំណត់តាមពេលដែលបាត់បង់ក្នុងតង់នោះ។

បច្ចេកវិទ្យាវីដេអូជំនួយអាជ្ញាកណ្តាល

ត្រូវការសេចក្តីពន្យល់បន្ថែមអំពីករណីក្រៅលេង និងបាល់ពិន័យ? ប្រភពសង្ខេបនេះអាចជួយរៀបចំទស្សនៈឱ្យត្រឹមត្រូវ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ តើគួរវិភាគការប្រកួតយ៉ាងដូចម្តេច?

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មិនមែនជាបញ្ជីចងចាំសម្រាប់ប្រឡងទេ ប៉ុន្តែជាគ្រឹះសម្រាប់យល់ពីអ្វីដែលកើតឡើងក្នុង ៩០នាទី។ ត្រូវចាប់ផ្តើមពីចំនួនកីឡាករ ការប្តូរ ទីតាំងបាល់ ការពិន័យ និងបទបញ្ជាពានរង្វាន់។ បន្ទាប់មកពិនិត្យថាតើការប្រកួតប្រើវីដេអូជំនួយអាជ្ញាកណ្តាលឬអត់ ព្រោះនេះប៉ះពាល់ដល់ការសម្រេចចុងក្រោយ និងពេលបន្ថែម។ សម្រាប់អ្នកអានការវិភាគក្រុម កុំសម្រេចលទ្ធផលតាមកាតពណ៌ ឬចំនួនស៊ុតតែមួយទិន្នន័យ។ ការយល់ពីច្បាប់អាចបង្ហាញថា ហេតុអ្វីការប្រយុទ្ធនៅតំបន់ពិន័យមួយមានតម្លៃជាងការកាន់កាប់បាល់ទូទៅ។ សូមពិនិត្យប្រភពផ្លូវការ និងបទបញ្ជារបស់ការប្រកួតរាល់លើក មុនធ្វើការវិភាគ ឬទស្សន៍ទាយ។

បើចង់តាមដានព័ត៌មានពានរង្វាន់ពិភពលោក ឆ្នាំ ២០២៦ ជាមួយស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម សូមប្រើធនធានរបស់ ការវិភាគក្រុមជាចំណុចចាប់ផ្តើម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់គឺជាសំណុំបទបញ្ជាសម្រាប់ការប្រកួតដែលមានកីឡាករអតិបរមា ១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម។ ក្នុងចំណោមនោះ ត្រូវមានអ្នកចាំទីម្នាក់ ហើយការប្រកួតស្តង់ដារមាន ២តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥នាទី។ ច្បាប់នេះគ្រប់គ្រងទីលាន បាល់ក្រៅលេង ការប្តូរ បាល់ពិន័យ កាត និងការចាប់ផ្តើមលេង។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិជាប្រភពសំខាន់សម្រាប់កំណែច្បាប់ផ្លូវការ។

សំណួរ៖ តើក្រុមមួយត្រូវមានកីឡាករយ៉ាងតិចប៉ុន្មាននាក់?

ចម្លើយ៖ ក្រុមមួយត្រូវមានយ៉ាងតិច ៧នាក់ ដើម្បីចាប់ផ្តើម ឬបន្តការប្រកួត។ ប្រសិនបើក្រុមមានតិចជាង ៧នាក់ ដោយសារកាតក្រហម របួស ឬមូលហេតុផ្សេង ការប្រកួតមិនអាចបន្តតាមច្បាប់ស្តង់ដារបានទេ។ អាជ្ញាកណ្តាល និងគណៈកម្មការប្រកួតអាចកត់ត្រាករណី ហើយស្ថាប័នរៀបចំការប្រកួតជាអ្នកសម្រេចលទ្ធផលរដ្ឋបាល។ ចំនួនកីឡាករបម្រុងមិនរាប់ជាកីឡាករនៅលើទីលានឡើយ។

សំណួរ៖ តើបាល់ក្រៅលេងខុសពីបាល់ជ្រុង និងបាល់អ្នកចាំទីយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ បាល់ក្រៅលេងគឺស្ថានភាពទូទៅដែលបាល់ឆ្លងបន្ទាត់ចំហៀង ឬបន្ទាត់គោលទាំងមូល។ បាល់ឆ្លងបន្ទាត់ចំហៀងត្រូវបោះចូលលេងដោយក្រុមប្រឆាំងនឹងអ្នកប៉ះចុងក្រោយ ខណៈបាល់ឆ្លងបន្ទាត់គោលដោយប៉ះអ្នកការពារចុងក្រោយ នឹងក្លាយជាបាល់ជ្រុង។ ប្រសិនបើប៉ះអ្នកវាយប្រហារចុងក្រោយ វានឹងក្លាយជាបាល់អ្នកចាំទី។ បាល់ដែលនៅលើបន្ទាត់មិនទាន់ក្រៅលេងទេ ព្រោះបន្ទាត់ជាផ្នែកនៃទីលាន។

សំណួរ៖ តើអ្វីជាភាពខុសគ្នារវាងបាល់ពិន័យផ្ទាល់ និងប្រយោល?

ចម្លើយ៖ បាល់ពិន័យផ្ទាល់អាចចូលទីគូប្រកួតដោយមិនចាំបាច់ប៉ះកីឡាករផ្សេងទៀត ខណៈបាល់ពិន័យប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតមុនចូលទី។ អាជ្ញាកណ្តាលជាធម្មតាលើកដៃឡើង ដើម្បីបង្ហាញថាបាល់ពិន័យជាប្រយោល។ កំហុសដូចជាការទាត់ ឬរុញគូប្រកួតអាចនាំទៅបាល់ពិន័យផ្ទាល់ ហើយកំហុសបច្ចេកទេសខ្លះរបស់អ្នកចាំទីអាចនាំទៅបាល់ពិន័យប្រយោល។ ត្រូវមើលសញ្ញារបស់អាជ្ញាកណ្តាល មិនត្រូវសន្និដ្ឋានតាមទីតាំងបាល់តែមួយទេ។

សំណួរ៖ តើការប្តូរកីឡាករ ៥នាក់អនុវត្តគ្រប់ការប្រកួតឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនមែនទេ ព្រោះចំនួនការប្តូរអាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត។ លីគ និងពានរង្វាន់ជាច្រើនអនុញ្ញាត ៥នាក់ក្នុងពេលប្រកួតធម្មតា ហើយការប្តូរទាំងនេះអាចធ្វើក្នុងឱកាសឈប់លេង ៣ដង ដោយមិនរាប់ការប្តូរនៅចន្លោះតង់។ ការប្រកួតមានម៉ោងបន្ថែមអាចអនុញ្ញាតការប្តូរបន្ថែម ប៉ុន្តែមិនត្រូវចាត់ទុកថាជាច្បាប់សកលឡើយ។ ពិនិត្យសេចក្តីជូនដំណឹងរបស់អ្នករៀបចំការប្រកួតមុនវិភាគកៅអីបម្រុង។

សំណួរ៖ តើវីដេអូជំនួយអាជ្ញាកណ្តាលពិនិត្យគ្រប់ការប៉ះទង្គិចឬទេ?

ចម្លើយ៖ វីដេអូជំនួយអាជ្ញាកណ្តាលមិនពិនិត្យគ្រប់សកម្មភាពតូចៗទេ ប៉ុន្តែផ្តោតលើកំហុសច្បាស់លាស់ក្នុងគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងអត្តសញ្ញាណកីឡាករ។ ការត្រួតពិនិត្យអាចកើតឡើងនៅបន្ទប់វីដេអូ ឬដោយអាជ្ញាកណ្តាលមើលឡើងវិញនៅជាប់ទីលាន។ ទោះមានវីដេអូ ការសម្រេចចុងក្រោយនៅតែជារបស់អាជ្ញាកណ្តាលតាមច្បាប់ និងភស្តុតាងដែលមាន។ ដូច្នេះវីដេអូខ្លីលើបណ្តាញសង្គមមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់កាត់សេចក្តីទេ។

សំណួរចម្លើយអំពីច្បាប់ និងការវិភាគបាល់ទាត់

តើចង់បន្តសិក្សាព័ត៌មានការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ និងការវិភាគក្រុមទេ? សូមចូលទៅកាន់ធនធានបន្ថែមរបស់យើង។

ស្វែងយល់បន្ថែម